Site icon Слушна

Ці ёсць жыццё без жаночага аргазму?

Мабыць, не знайсці ў чалавечай прыродзе з'явы больш супярэчлівай і загадкавай, чым жаночы аргазм. Пра яго кажуць усе і ніхто ўслых. Ён надзелены такой сілай, што з'яўляецца меркай сексуальнай паўнавартаснасці і перавагі не толькі ў жанчын, але і ў мужчын. Важнасць яго наяўнасці настолькі высокая, што адны гатовыя нават «іграць ролю», а іншыя — добразычліва прымаць падробку за чыстую манету, абы «адпавядаць».

Жаночы аргазм здольны дарыць задавальненне і радасць жыцця, а яго адсутнасць разбіваць сэрцы і руйнаваць стасункі.

Сакральную веру ў тое, што жанчыну трэба давесці да шалу, інакш, лічы, нічога і не было, культывуе ў сваёй галаве, пэўна, кожны палаваспелы юнак. Хаця наўрад ці яму пра тое сказала мама. Спакваля на працягу доўгага часу гэтая думка планамерна ўкаранялася бульварнай літаратурай і працягвае памнажацца ў глянцы па сёння. У выніку жаночы аргазм стаў, бадай, самамэтай. Усе іншыя аспекты сексуальных адносін сышлі на другі план. І тут ужо хоцькі-няхоцькі даводзіцца або дастаўляць і атрымліваць асалоду, або іграць ролю. Так і хочацца пацікавіцца: «А жанчыну спыталі?». Вось у гэтым і крыецца парадокс.

Палову царства за аргазм!

Сексуальная гармонія

Не-не, гаворка зусім не пра тое, што жанчыне аргазм не патрэбен. Як можна свядома адмовіцца ад таго, што прыносіць найвышэйшую асалоду, дорыць непараўнальныя эмоцыі? Увогуле гэтым збольшага і тлумачыцца існуючы — калі называць рэчы сваімі імёнамі — культ жаночага аргазму. Але ці па сілах ноша абодвум удзельнікам, каб ставіць аргазм на вяршыню сексуальных адносін? І ці так ужо неабходна гэты цяжар цягнуць?

Калі верыць тым, хто даследаваў пытанні жаночага аргазму, толькі траціна прыгожай паловы чалавецтва здольная адчуваць найвышэйшы пік сексуальных эмоцый і перажыванняў падчас класічнага палавога акту. Яшчэ 30% для гэтага неабходныя дадатковыя ласкі і стымуляцыі. А каля 12% жанчын наогул ні пры якіх умовах і намаганнях так ніколі ў жыцці і не перажываюць гэтую «маленькую смерць».

Адначасова пераважная большасць жанчын незалежна ад тэмпераменту гарантавана адчуваюць аргазм сам-насам з сабой, пры мастурбацыі. Гэта значыць, дадатковыя дзеючыя асобы, па сутнасці, не патрэбныя, а аргазм застаецца аргазмам незалежна ад таго, якім чынам ён атрыманы.

Сексолаг Дзмітрый Капусцін, які больш як 40 гадоў займаецца вырашэннем чужых сексуальных праблем, лічыць, што жаночы аргазм — прыемная, але неабавязковая ўмова для паўнавартасных зносін. І ўжо дакладна не паказчык тэмпераменту каханкаў.

Анатомія асалоды

 
Дзмітрый Капусцін
Сексолаг Мінскага абласнога клінічнага цэнтра «Псіхіятрыя і наркалогія»
Што такое аргазм? Па сутнасці, гэта хімічныя рэакцыі ў мозгу, якія даюць чалавеку магчымасць на пэўны час адчуць стан небыцця. Гэты стан доўжыцца ўсяго некалькі секунд, значна радзей — хвілін. Але запамінаецца назаўжды. Жанчына, якая хаця б аднойчы адчула эмоцыі найвышэйшага сексуальнага задавальнення, будзе шукаць магчымасці і спосабы паўтарэння. Добра было б гэтыя эмоцыі атрымліваць ад сексуальных стасункаў з мужчынам. Іначай навошта ўвогуле займацца гэтым?

Атавізм эвалюцыі

Любое дзеянне мусіць быць матываваным. Калі адкінуць лірыку, то секс — гэта цяжкая фізічная праца. Аматары працаваць бясплатна, нічога не атрымліваючы наўзамен, наўрад ці знойдуцца. У гэтым сэнсе пра мужчын прырода патурбавалася загадзя.

 
Дзмітрый Капусцін
Сексолаг Мінскага абласнога клінічнага цэнтра «Псіхіятрыя і наркалогія»
У жывёльным свеце ні пра якое задавальненне або секс без нагоды гаворкі не ідзе. Самцу трэба дамагчыся самку, потым выканаць нейкія незразумелыя рухі дзеля таго, каб перадаць ёй сваю сперму і прадоўжыць род. У падзяку, калі хочаце, за прыкладзеныя намаганні ён і атрымлівае ўласны аргазм. А што самка? У чым сутнасць яе аргазма? Ён не нясе аніякай функцыі і ў глабальным сэнсе ні на што не ўплывае: ні на здольнасць зачаць і вынасіць патомства, ні на якасць генафонду. Жаночы аргазм проста ёсць, і яго ніхто не адменіць. Але пытанне «Навошта ён патрэбны?» лунае ў паветры.

Тут бы сказаць, што навукоўцы ламаюць галовы над прыродай жаночага аргазма. Але на жаль... Не тая мэта даследаванняў, у вынік якіх гатовыя рабіць унёсак эканомікі сусветных дзяржаў. А на голым энтузіязме далёка не дойдзеш. І тым не менш, навукоўцы Ельскага ўніверсітэта ЗША, правёўшы шэраг даследаванняў, вылучылі версію, тут жа распаўсюджаную сусветнымі таблоідамі: жаночы аргазм — перажытак эвалюцыі. Па іх тэорыі, у далёкім мінулым менавіта аргазм самкі стымуляваў паспяванне яйкаклеткі, спрыяў авуляцыі і, па сутнасці, рабіў магчымым апладненне.

Біялагічны механізм аргазму, на думку навукоўцаў, заключаецца ў значным павышэнні ўзроўню канцэнтрацыі гармонаў у крыві, у прыватнасці, такіх як аксітацын і пралакцын. Падобныя працэсы адбываюцца ў арганізме самак іншых млекакормячых менавіта ў перыяд авуляцыі, а гатоўнасць да спаравання пазначаецца інтэнсіўным вылучэннем ферамонаў.

У жанчын авуляцыя цыклічная і не залежыць ад знешніх прычын. Яе надыход не ўспрымаецца на выгляд, не пазначаны асаблівай манерай паводзінаў. Такім чынам, аргазм у працэсе эвалюцыі страціў сваю важнасць як фактар, які мае значэнне для развіцця віда. Затое, наадварот, набыў вялікую значнасць для асобна ўзятага індывіда. У прыватнасці, жанчыны. Дык у чым жа справа? У тых самых эмоцыях?

 
Дзмітрый Капусцін
Сексолаг Мінскага абласнога клінічнага цэнтра «Псіхіятрыя і наркалогія»
Жаночы аргазм нагадвае залежнасць. У мозгу чалавека ёсць аддзел, які адказвае за задавальненне, у тым ліку сексуальнае. Але каб атрымаць адэкватную рэакцыю, гэты аддзел павінен саспець. Звычайна гэта адбываецца пасля 10 гадоў, таму дзеці аргазм не адчуваюць. За выключэннем тых, у каго гэты ўчастак мозгу па нейкіх прычынах развіўся паталагічна рана. Свой першы аргазм дзіця можа адчуць ужо ва ўзросце 6 месяцаў. Яно яшчэ ні гаварыць, ні хадзіць не ўмее і ўвогуле не разумее, што адбываецца, але ад уздзеяння на пэўныя зоны цела яму добра. Так ці іначай яно будзе шукаць паўтарэння прыемных адчуванняў. Адсюль дзіцячы ананізм і мастурбацыя. Ніякімі ўгаворамі ці забаронамі не адвучыць. Можна прымусіць дзіця хавацца, саромецца, сапсаваць яго псіхіку, але толькі не адмовіцца ад магчымасці атрымаць асалоду. Гэты прыклад яскрава характарызуе залежнасць і дарослага чалавека, у прыватнасці, жанчыны, ад фізічнай насалоды. У адрозненне ад дзіцяці яна можа кантраляваць уласныя паводзіны, адтэрмінаваць атрыманне задавальнення, але пры кожным зручным выпадку яна будзе апантана шукаць паўтарэння. Таму што «падсела на іголку». Не дзіўна, што з-за аргазму ламаецца столькі коп’яў: як атрымаць аргазм і як яго даць...

Прамым пацверджаннем меркаванняў нашага эксперта могуць паслужыць вынікі даследаванняў навукоўцаў Ратгерскага ўніверсітэта ЗША над пацукамі. Маючы магчымасць стымуляваць за кошт падлучаных электродаў той самы аддзел галаўнога мозгу, які адказвае за задавальненне, пацукі настолькі аддаваліся гэтаму занятку, што пакідалі без задавальнення іншыя жыццёва важныя патрэбы, напрыклад, у ежы. І ў рэшце рэшт паміралі з голаду.

Яшчэ адзін цікавы факт сведчыць пра тое, што зона галаўнога мозгу, у якую наўпрост паступаюць імпульсы ад стымуляцыі палавога нерва, выклікаючы тым самым жаданы аргазм, таксама актывізуецца пры ўжыванні наркотыкаў, нікаціну, кавы і шакаладу. Наўрад ці пасля гэтага ў каго-небудзь застануцца сумневы, чаму аргастычныя адчуванні выклікаюць як мінімум звычку, як максімум — прыводзяць да залежнасці.

Жанчына кахае. І гэтым усё сказана

Але вернемся да самага важнага пытання, з якога пачалі. Любая жанчына, калі толькі яна не фрыгідная ад прыроды, і секс для яе — адно набор механічных дзеянняў, у стане падарыць сабе асалоду. Ці варта ў такім разе наяўнасцю аргазму ў жанчыны вызначаць якасць сексуальных зносін і ці толькі ў ім крыецца задавальненне ад інтымнага жыцця, якое яна атрымлівае?

 
Дзмітрый Капусцін
Сексолаг Мінскага абласнога клінічнага цэнтра «Псіхіятрыя і наркалогія»
Вядома, гэта ярка і незабыўна, і жанчыны заўжды будуць імкнуцца аргазм атрымаць, а мужчыны — яго даць. Першыя — у надзеі адчуць непараўнальныя эмоцыі, другія — у тым ліку, каб упэўніцца ва ўласнай непераўзыдзенасці. Існуе мноства тэхнік, якія ўжываюцца для таго, каб давесці жанчыну да экстазу, і, трэба сказаць, яны маюць рацыянальнае зерне. Анаргазмія (немагчымасць атрымання фізічнага задавальнення) паддаецца карэкцыі: праз працу з псіхолагам, псіхатэрапеўтам і нават медыкаментозна. Але да аргазму, як бы дзіўна гэта ні гучала, трэба падыходзіць, перш за ўсё, з цвярозай галавой.

На думку эксперта, ёсць тры прычыны, якія перашкаджаюць жанчынам атрымаць свае секунды шчасця, а мужчынам — падарыць іх:

  1. Устаноўкі ў дачыненні да аргазму. Чым больш істэрычная дама, тым ярчэй яна апісвае аргазм. Не адчувае, а менавіта распавядае пра яго. Таму ўяўленні пра «нармальныя» аргастычныя перажыванні ў пераважнай большасці жанчын і мужчын сфармаваныя з падачы эмацыйна нестабільных жанчын. Толькі стогны, толькі заломванні рук і нешта надзвычайнае, больш падобнае на эпілептычны прыпадак, чым вяршыню асалоды. Не. Рытмічныя скарачэнні сценак похвы (што з'яўляецца фізіялагічнай праявай жаночага аргазму) могуць прайсці і без адпаведнага антуражу. Таму зацыкленасць на чаканні «феерверку» часта становіцца непераадольнай перашкодай на шляху да яго рэальнага наступлення.
  2. Тэорыя наогул не мае значэння ў такім пытанні, як жаночы аргазм. Веданне мужчыны, дзе знаходзіцца клітар, яшчэ не гарантуе яму феерычнага поспеху ў жанчын. Калі памыляўся Фрэйд, сцвярджаючы, што толькі вагінальны аргазм з'яўляецца сапраўдным, а ўсё астатняе «падробка», то верыць на слова наогул нельга нікому. Акрамя сваёй жанчыны. Уменне адкрыта гаварыць пра ўпадабанні і ўзаемны пошук задавальнення з выкарыстаннем розных спосабаў і тэхнік — верны шлях да жаданага.
  3. Ігнараванне таго факту, што палавая блізкасць для пераважнай большасці жанчын — не спосаб дасягнення аргазму (паўторым, калі ёй трэба, яна і сама справіцца). Прырода жанчын такая, што секс для яе ў першую чаргу — найвышэйшая ступень даверу да свайго партнёра, фізічнае пацверджанне яе эмацыйных пачуццяў і перажыванняў. Менавіта таму ў сексуальным складніку адносін вядучае значэнне для жанчыны маюць прэлюдыя і пачуццёвасць таго, што адбываецца. Жанчына здольная дараваць адсутнасць аргазму як апагея ночы страсці. Адсутнасць любові, пяшчоты, увагі — ніколі.
Exit mobile version